10.07.2009

boyacı


Maviydim,
Gökyüzünden
Saçlarına düştüm.
Sürdüm seni,
Dolandım rengine.

Yeşil geldi peşisıra.
Ellerimi boyadı önce,
Bedenimi ele geçirdiğinde,
Gözlerindim artık...
Yalnızlıktan yakındım sana.

Kırmızı,
Kalbimden sızdı,
Nihayet!
Dudakların...
Kaçınılmazdı,
Onlarla aynı olacaktım.
Sessiz dudakların,
Şiir dolu,
Hep kırmızı...

Renkler uğramadı bir süre.
Derken güneş doğdu.
Saçların parladı.
Tenin uyandı.
Sesin kırmızıya çarptı.
Sus oldu yaklaştıkça.
Ellerin geldi aklıma!
Dokunmak istedim.

Orada durmuş aşkı bekliyordun,
Aşk oldum.
Yaklaştım.
Beyaz oldu sahne.
Siyah oldum.
Gördün beni.
Kokun selamladı.
Eğildim önünde yere kadar,
Toprağa düştüm.
Karıştım.
Köklerine dokundum.
İçinde filizlendim.
Tek olduk...
Tepede güneş belirdi.
Gökkuşağına tırmandık.
Biraz yukarıda yıldızlar göründü.
Sarıldım sana,
Yükseldik.

Altımızda okyanuslar,
Noktaydık evrende.
Renkli tek nokta...
Boyadık sonsuz hiçliği.

Adını fısıldadın.
Çiçekler açmıştı üzerimizde.
Durmaksızın hızlandık,
Artık biz duruyorduk,
Evren yanımızdan geçiyordu.
Yıldızlar gölgemize dolandı..
Sarhoştuk,
Mutluyduk...

 

Design by Blogger Buster | Distributed by Blogging Tips